هیچ وقت برای کسی بدی نخواستم. همیشه کمک کردم.. مهربونی کردم. خوده واقعیم بودم با همه .. همیشه تموم تلاشمو کردم بدون اینکه حق کسی ضایع بشه و بدون اینکه کار بدی در حق کسی بکنم تو هر جایگاهی که بودم بهترین باشم .. همیشه دلم خواسته هر جایی بودم با تلاشم باعث خوشحالی و موفقیت اطرافیانم بشم. چرا ؟چرا حقم باید نادیده گرفتن باشه.. چرا کارام باید به چشم بقیه به عنوان وظیفه دیده بشه.. چرا رفتارمو میزارم رو حساب زرنگی و موزی بودن ! چرا بابت موقعیت شغلیم هم باید دچار استرس باشم.. چرا به جای ساخته شدن داره خراب میشه همه چی..
+هر روز یکی خشت می افتد به سر ما ..
برچسب:
نویسنده: غزل میرزایی
تاريخ: سه
شنبه
2 آذر
1395 ساعت: 1:15