حس میکنم شدم راه هدایت آدما به هدف هاشون. میان میشینن، یا یه جوری میمونن که نموندنشون بهتره! یا یه جوری میرن که یادشون میره.. که اگر بگی چرا ؟ با صد هزار شکل و شمایل تعجب و بهُت و فلان میگن خب باید میرفتم دیگه ..
+ کاش میشد چشام ببینن این واقعیت رو.
برچسب:
نویسنده: غزل میرزایی